Stöðumælalosari gegn stöðumælaverði og hugarímynd einstaklingsins í nútíma samfélagi

Ég er með eina litla hugmynd fyrir Reykjavíkurborg að auka tekjurnar smávegis. Hugmyndin er ekki að láta róna borgarinnar fá kúst og prik til að pikka upp rusl og borga þeim tilbaka í vodka. 1 ltr. af vodka fyrir 1 kg. af rusli.

Hugmyndin er fyrir þá starfsmenn sem sjá um að losa stöðumælana. Hvernig væri að láta þá hafa svona lítið hefti til að skrifa stöðumælasektir?

Í morgun varð á vegi mínum starfsmaður borgarinnar sem hefur ekki efst á forgangslista sínum að baða sig reglulega. En hann vann vinnu sína samviskusamlega, dröslaðist með klink í kílóavís og tæmdi stöðumæla fyrir framan bíla sem ekki var búið að borga í stöðumælinn.


Mig vantar dekk undir bílinn minn. Dekkin að framan haldast saman af gömlum vana en dekkin að aftan eru tiltölulega heilleg.

Þannig að ég kemst upp með að kaupa 2 dekk í bili.

Dekk eru mikilvæg. Þau sjá um samskipti þín við undirliggjandi veg. Á öllum vegum og við allar aðstæður.

Verðlagið er líka eftir því. Veit ekki hvort ég sé að skoða dekk þar sem mynstrið er skorið út í höndunum af pólskum drengjum í kirkjum gerðum úr skíra gulli.

Ég er á lágum prófil. Einstaklingur eins og ég með háan prófil þarf dekk á lágum prófil til að halda jafnvegi, annars kæmist ég ekkert af stað.
Þó að gaurinn á dekkjaverkstæðinu hafi talað ólýsanlega óskýrt þá er ég handviss um að hann sagði að stykkið kostaði 23.300,- því ég sagði ha þrisvar.

Nokkuð ljóst að ég tek ekki þátt í neinum dekkja-burn-out keppnum á næstunni. Eða bremsa.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *